Back to top

Από τη Βαγδάτη στις Βρυξέλλες: ένα μακρύ ταξίδι για μια θέση εργασίας στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας

Υπεύθυνη για την υποδοχή των επισκεπτών του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι μια πολύ ιδιαίτερη διεθνής ομάδα υπαλλήλων. Συνολικά, η ομάδα περιλαμβάνει 34 εθνικότητες και 27 γλώσσες (υπάρχει μέλος της ομάδας που μιλά επτά γλώσσες)! Διαβάστε το ταξίδι ζωής του Abbas, του νεότερου μέλους της ομάδας.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Βαγδάτη, στο Ιράκ, όπου παρακολούθησα σπουδές Αγγλικών και Ιστορίας της Τέχνης στο πανεπιστήμιο. Το 2011 βρήκα δουλειά ως μεταφραστής για τον αμερικανικό στρατό. Το Ιούλιο του ίδιου έτους, μετακόμισα στην Τουρκία, και συγκεκριμένα στην Άγκυρα, όπου εργάστηκα για μια εταιρεία στον τομέα της μετάφρασης και των αιτήσεων θεώρησης. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πέντε ετών, έκανα αίτηση ασύλου στην Τουρκία, αλλά η αίτηση δεν προχωρούσε. Τελικά, μετακόμισα στο Βέλγιο το 2016, όπου απέκτησα άδεια μόνιμης διαμονής και ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά.

Η αλήθεια είναι ότι έψαχνα για οποιαδήποτε δουλειά με κύρια γλώσσα εργασίας τα Αγγλικά! Ξεκίνησα μαθήματα Γαλλικών για αρχαρίους στο Centre Public d'Action Sociale (Δημόσιο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας, CPAS), και στο πλαίσιο του μαθήματος πήγαμε επίσκεψη στο Παρλαμεντάριουμ ως ομάδα. Άκουσα να μιλάνε Αγγλικά με τους ξένους επισκέπτες και σκέφτηκα ότι ίσως θα μπορούσα να δουλέψω εκεί. Το ανέφερα στη δασκάλα μας, την Élodie, η οποία ρώτησε στο γραφείο υποδοχής και με βοήθησε να βρω μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για το γραφείο του προσωπικού υποδοχής.

Επικοινώνησα αμέσως και έστειλα την αίτησή μου, το βιογραφικό μου σημείωμα και 15 συστατικές επιστολές από τον αμερικανικό στρατό. Πέρασα από μερικές συνεντεύξεις και τώρα εργάζομαι ως μέλος του προσωπικού στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Συστήνω ανεπιφύλακτα μια επίσκεψη στο μουσείο, ιδίως σε μη Ευρωπαίους, οι οποίοι θα ανακαλύψουν πολλά πράγματα που δεν έμαθαν ποτέ στο σχολείο. Για παράδειγμα, οι εικόνες στην ενότητα «Η Ευρώπη σε ερείπια», στον τρίτο όροφο, με εντυπωσιάζουν πραγματικά. Από τη μία πλευρά υπάρχει ο θάνατος, η καταστροφή και ο λιμός, ενώ από την άλλη, δικτάτορες όπως ο Στάλιν και Χίτλερ φαίνεται να δρουν ατιμώρητα.

Έτσι λοιπόν, είμαι πολύ χαρούμενος που ξεκινάω κάτι το οποίο ελπίζω ότι θα καταλήξει σε μια μακροχρόνια σταδιοδρομία στον τομέα των μουσείων στις Βρυξέλλες. Το μόνο που εύχομαι είναι να έρθει σύντομα και η οικογένειά μου -έχω δύο κόρες, τη Retaj και τη Layla, που έχω να τις δω από τον Νοέμβριο του 2016.