Back to top

ODBUDOWA PODZIELONEGO KONTYNENTU

Okres po 1945 r.; Europa leży w ruinach, osłabiona i rozdarta między dwoma przeciwstawnymi globalnymi mocarstwami, Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Związkiem Radzieckim.

Zjednoczone strachem przed komunizmem, niektóre państwa Europy Zachodniej wkraczają na drogę współpracy na szczeblu ponadnarodowym, aby zdławić nacjonalizm i wykluczyć ryzyko wojny.

Niestety, w Europie Wschodniej dla wielu ludzi wyzwolenie oznacza zastąpienie tyranii nazistowskiej komunistyczną dyktaturą pod kontrolą sowiecką.

Entrance to fourth floor

ODBUDOWA EUROPY

Rok 1945 – Europa leży w ruinach, ludziom brakuje jedzenia, opału i dachu nad głową. Najważniejsze to mieć strategię przetrwania, nadal wydawane są racje żywnościowe, co zaspokaja przynajmniej podstawowe potrzeby. Miliony uchodźców, wygnańców i przesiedleńców poszukują schronienia. Europa jest w znacznym stopniu zdana na pomoc z zewnątrz.

ZIMNA WOJNA

W latach 1945–1949 między dawnymi aliantami pojawiają się rozdźwięki we wszystkich kwestiach międzynarodowych – po jednej stronie stają USA, Wielka Brytania i Francja, po drugiej – Związek Radziecki. Zrzucenie bomb atomowych na Japonię w 1945 r. sprawia, że USA stają się nową potęgą światową. W 1949 r. Związek Radziecki, stworzywszy własną bombę atomową, również zyskuje taki status. 

ZAPEWNIENIE ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

W latach 50. i 60. następuje znaczna poprawa warunków życia większości ludzi w Europie. Wzrost gospodarczy i wprowadzenie państwa opiekuńczego przynoszą poprawę warunków mieszkaniowych, edukacji, opieki zdrowotnej i usług socjalnych.

W Europie Zachodniej planowanie publiczne rozwija się na równi z odbudową sektora prywatnego. W strefie komunistycznej gospodarka centralnie planowana kontroluje wszystkie zasoby narodowe, dowolnie ingerując w życie codzienne obywateli. Różnice między gospodarką rynkową i państwową są wyraźne.

KAMIENIE MILOWE PIERWSZEJ INTEGRACJI EUROPEJSKIEJ

Kontrola sprawowana przez Związek Radziecki nad Europą Wschodnią i jego siłowa konfrontacja ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki po drugiej wojnie światowej dały światu dwa nowe pojęcia – „żelazna kurtyna” i „zimna wojna”. Z amerykańską pomocą poprawiają się w Europie Zachodniej warunki umożliwiające ściślejszą współpracę.

PAMIĘĆ O HOLOKAUŚCIE

Pomijanie milczeniem, nieuznawanie, tłumienie: tak podchodzi się do Holokaustu – lub Szoa po hebrajsku – w okresie powojennym.

Narody, usilnie pragnąc odzyskać poczucie własnej wartości, zapominają o poczuciu winy i współudziale w zbrodni, a pielęgnują pamięć jedynie o swoich cierpieniach i ciężkich doświadczeniach.  Nowa rzeczywistość zimnej wojny ułatwia ignorowanie błędów z przeszłości.

Dzisiaj jednakże uznanie tych bezprecedensowych zbrodni przeciwko ludzkości jest w centrum dyskusji o europejskiej pamięci.